پاسخ جی.کی. رولینگ به اما واتسون با ۷۰۰ ضربه: سخنگوی دنیای «هری پاتر» نیستی
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، «جی.کی. رولینگ» بالأخره به صورت واضح و روشن به اختلاف نظر خود با «اما واتسون» بازیگر فیلمهای «هری پاتر» (Harry Potter) پرداخت. او در شبکه اجتماعی ایکس پیامی طولانی و ۷۰۰ کلمهای منتشر کرده و از نقطه نظرات «جاهلانه» واتسون در مورد افراد تراجنسیتی انتقاد کرده است. خالق دنیای «هری پاتر» نامهای را افشا کرده که نشان میدهد شیشه شکسته رابطه آنها پیوندزدنی نیست.
واتسون هفته پیش در یک پادکست برای اولین بار در چند سال گذشته از رابطه خود با رولینگ گفت و محتاطانه تأکید کرد که نمیتواند این نویسنده را برخلاف بسیاری دیگر تحریم و از زندگیاش حذف کند.
رولینگ میگوید واتسون میتواند آزادانه اظهار نظر کند و او نمیخواهد ببیند که بازیگران «هری پاتر» تهدید میشوند. با این حال واتسون و «دنیل ردکلیف» در طول چند سال اخیر نشان دادهاند که همکاری با آنها در گذشته باعث نمیشود که حق یا وظیفه انتقاد از عقاید او به صورت علنی را داشته باشند: «سالها پس از آنکه در «پاتر» بازیگری کردند، همچنان تصور میکنند سخنگوی واقعی دنیایی هستند که من خلق کردهام.»
این نویسنده مینویسد این بازیگران را از ده سالگی میشناسد و «تا این اواخر» خاطره همکاری با کودکانی که در «یک فیلم استودیویی ترسناک و بزرگ» نیاز به «نوازش ملایم» داشتند را از ذهنش پاک کند: «در طول چند سال گذشته، مکرراً با درخواست ژورنالیستها برای اظهار نظر در مورد آنها مشخصاً اما و «محاکمه جادوگری جیکی رولینگ» امتناع کردهام. طنز تلخش در این است که به تهیهکنندگان گفته بودم در نتیجه حرفهایی که میزنم دوست ندارم او تحت تعقیب قرار بگیرد.»
رولینگ در ادامه طعنه واتسون به او در مراسم اهدای جوایز بفتا را یادآوری میکند و میگوید: «در واقع برای من یک نقطه تحول بود، اما آن سخنرانی ضمیمهای داشت که بیشتر از خود آن دردناک بود. اما از کسی خواست یادداشتی دستنویس را به من تحویل دهد، یادداشتی که حاوی یک جمله بود: «به خاطر آنچه تحمل میکنی متأسفم.» او شماره تلفن من را دارد. به زمانی برمیگردد که تهدید به مرگ، تجاوز و شکنجه علیه من به اوج رسیده بود، در زمانی که امنیت شخصی من باید بهشدت افزایش پیدا میکرد و دائماً نگران خانوادهام بودم. اما به صورت علنی روی آن شعلهها بنزین بیشتری ریخت، اما تصور میکرد با یک جمله اظهار نگرانی میتوانم از همدردی بنیادین و مهربانیاش اطمینان پیدا کنم.»
او در ادامه مینویسد واتسون مانند دیگر افرادی که در ثروت و شهرت به بزرگسالی رسیدهاند «تجربه ناچیزی» از زندگی واقعی دارد: «تا جایی که نمیداند که چقدر جاهل است. هیچوقت مثل یک بیخانمان به سرپناه نیاز نخواهد داشت. هیچوقت در یک بیمارستان عمومی با جنسیت مختلط نخواهد رفت. شگفتزده خواهم شد اگر بدانم که پس از کودکی در اتاقهای رختکن خیابانهای اصلی شهر بوده باشد. «سرویس بهداشتی عمومی» او یک نفره است و یک مأمور امنیتی بیرون از آن میایستد. آیا او تا به حال در رختکن مختلط استخر برهنه شده؟ آیا تا به حال به یک مرکز مشاوره تجاوز که نمیپذیرد خدمات تماماً زنانه را تضمین کند نیاز داشته؟ خود را در سلول زندان کنار مرد متجاوزی که اعلام کرده یک زن است و به زندان زنان وارد شده دیده؟»
رولینگ اضافه میکند: «من در چهارده سالگی میلیونر نشده بودم. در فقر زندگی کردم و کتابی را مینوشتم که اما را معروف کرد. از این رو بر اساس تجارب زندگی شخصی میدانم که از بین بردن حقوق زنان که اما مشتاقانه در آن مشارکت میکند برای زنان و دختران محروم از امتیازات ویژه چه معنایی دارد. طنز تلخ بزرگتر این است که اگر اما در مصاحبه اخیرش تصمیم نگرفته بود اعلام کند من را دوست دارد و گرامی میدارد، شاید هرگز اینچنین صادقانه حرف نمیزدم – یک تغییر مشی که به گمانم در پیش گرفته چون متوجه شده محکوم کردن قاطعانه من دیگر مانند گذشته جواب نمیدهد.»
رولینگ در پایان مینویسد: «انسان بزرگسال نمیتوانند با جنبشی که اغلب برای قتل دوستی فراخوان میدهد احساس نزدیکی کند، سپس به دوست سابقش اظهار محبت کند، در حالی که آن دوست در واقع مادرش بوده. اما حق دارد که با من مخالفت کند و در مورد احساسش در مورد من به صورت عمومی بحث کند – اما من هم همین حق را دارم و بالأخره تصمیم گرفتهام که این کار را به عمل درآورم.»
